Yaklaşık olarak bu güzergahı kullanarak İstanbul > İzmir > Muğla > Marmaris > Dalaman > Eskişehir > İstanbul yolunu izleyerek Google’a göre 1800km, şehir içi ve havaalanına git-geller ile beraber toplam 2000km yol yapmış bulunmaktayım. Türkiye’nin daha önce görmediğim bir çok yerinden geçtim ve her kilometresinden büyük zevk aldım.  :)

Yaşadığım ilk ev Tepebaşındaydı. Buraya taşınmamızın başlıca sebebi ucuz olmasıydı. Aylık 150TL’ye 4+1 iki katlı bir evimiz vardı. Ev sahibimiz çok sıcak, yardımsever biriydi. Şehir merkezine ve okula çok uzak kaldığı için ikinci yıl taşınmak zorunda kaldık. Apartman yönetimicizi hala hatırlıyorum. Eve gelip giden arkadaşlarımızdan hoşlanmaz, “kimse gelmeyecek buraya, kız arkadaşlarınızı geçtim erkekler bile gelmeyecek, aileniz gelebilir belki onlar da çok kalamaz” diyen bir adamdı. Eğlenceliydi

Bitişiğimizdeki “Ayan İş” ilginç bir tesadüftü. Sonra evin önündeki hafif yokuşta durup tekrar kalkmaya çalışan sürücü adaylarına bakıp dalga geçerdik. Yıllar sonra bende o durup kalkanlardan biri oldum. Ehliyetimi burada araba kullanmayı öğrenerek aldım. Eski evimin önünde durdum. Kalktım.

Ziyapaşa caddesi. Burada iki yıl kaldık. Şehir merkezine yürüme mesafesinde olması, ucuz olması sebeplerden bazıları. İlginç bir ev sahibimiz vardı. Kasap dükkanı vardı, kira vermeye giderken ev sahibinizin elinde bir satır olması ilginç bir duygu

AEGEE’de yoğun olarak çalıştığımız dönemdi. Taner ve ben yürütme kurulunda Gökçecan denetleme kurulunda olunca ikinci bir AEGEE ofisi olarak da kullanıldı uzun süre. Uzun tüzük toplantıları yapıldı, AEGEE’nin en büyük etkinliklerinden biri olan genel kurulunu AGORA’yı Eskişehirde yapmak için başvuru dokümanları hazırlandı, tasarımları yapıldı. Uluslararası etkinliklerde katılımcılara ev sahipliği yaptı, ev partileri düzenlendi.

Benim “daha az bilgisayar kullanmalıyım” diyerek bilgisayar masamı salona taşıdığım dönem de buradaydı. Tahmin edilebileceği gibi çok işe yaramadı

Evin altındaki Ekin Çiçek için yıllar sonra web sitesi yapmam başka bir ilginç tesadüf.

Eskibağlar‘daki evde önce Jan Kundera, sonra Sabina ve Tamara ile yaşadığımız Erasmus öğrencisi ev arkadaşı deneyimi paha biçilmez.

Evde konuşulan öncelikli dilin ingilizce olması, özellikle Tamara’nın ingilizcemizin gelişmesi için yardımları, Jan’ın mükemmel fotoğrafları sayesinde Türkiye’nin hiç bilmediğimiz yerlerini çok farklı bir bakış açısı ile görebilmek çok güzeldi. LOST çılgınlığı ile sabahlara kadar koridor-salonda dizi seyretmek, aylık download miktarımızın ortalama 80-100GB olması ilginç notlardan bazıları.

Giriş kapısından itibaren koridorun kenarına dizdiğimiz şişeler, her biri farklı marka yılların birikimi, bazılarının üzerine notlar alınmış tarih atılmış hatıra şişeleri, hatırlanması gereken şeylerden..

Sonraki dönem çok hızlı gelişti. Birkaç ay orada, bir yıl şurada, son 4 aydır da burada yaşıyorum. Çalışmaya, yıllar boyunca bilgisayar ile ilgili öğrendiklerimi profesyonel olarak yapmaya başladım. AEGEE için hazırlanmış siteler, eğitim verebilecek düzeyde Dreamweaver bilgisi, Bilge Bilgisayar’daki 5-6 aylık web sitesi tasarımı tecrübesi ve Photoshop kullanma alışkanlığı, Artı Referans’taki web projeleri ve sistem yöneticiliği tecrübesi, bağımsız olarak yapılan projeler ve girişimler artık İstanbul’a gitmeliyim fikrini güçlendirdi.

Ve gidiyorum,  Eskişehir’i özleyeceğimi bilerek..

Aslında olaysız ve kolay geçti. Eskişehir’de Sakarya Caddesinde kenarda durup bankamatiği kullandıktan sonra kahvaltılık bir şeyler almak için yola devam ediyordum ki 200m sonra yol kenarındaki polis bana şuraya geç bakim sen manasında bir hareket yaptı. Heyecanlandım önce. Yanlış bir şey mi yaptım yoksa ceza yazmak için mi durdurdu ne isteyecek benden diye düşünürken arkamdaki polis arabasından anons geldi. “0912 al belgelerini gel ne bekliyosun orda”!! Yoldaki polis daha arkadaki başka biriyle ilgilenirken bende arabada sessiz sakin bekliyordum. Filmlerde hep polis cam kenarına gelir ehliyet ruhsat sorardı, ama demek ki burada işler farklı yürüyor, biz polisin ayağına belgelerimizi alıp gidiyormuşuz. Öğrenmiş oldum. Polis belgelerimi aldı, elindeki listeye bir şeyler karaladı sonra belgelerimi geri verdi ve “tamam gidebilirsin” dedi. Şaşırdım tabi, ilk defa durduruluyorum bu kadar mı gidebilir miyim gerçekten diye sordum hatta

ve devam ettim..

Adresini bile şu anda tam olarak bilemediğim bir yerde yaşıyorum artık Cihan’ın alt katında olması dışında tam olarak (39.792149, 30.511726) diyebilirim. Eski evimden eşyalarımın büyük kısmını birkaç defa git-gel yaparak götürmeyi başardım. Geri kalanını da satıyorum.. Yeni evim (daha doğrusu odam) ile ilgili birkaç fotoğraf çekmiştim, makinamın kablosunu bulur bulmaz bu yazıyı düzenleyip ekleyeceğim.

böylece artık Eskişehir’deki 6. (yazıyla: altıncı) evimdeyim. En azından temmuz ayına kadar.. hayırlı olsun

Kapıyı açında karşımda iki bayan öğrenci duruyordu. Birinin elinde büyükçene bir çanta ve elinde not defteri gibi bir şey. Konuşma yaklaşık olarak şöyle:

- Bir anketimiz var katılmak ister misiniz? sadece birkaç dakika sürer.
- çok fazla zamanım yok ne ile ilgiliydi
- domuz gribi
- ne kadar sürer
- iki dakika
- peki tamam
- tamam sağlığınıza önem veriyorsunuz değil mi…..

diyerek ve gülümseyerek anlatmaya başladı. Bende gülümsedim. Çünkü anlattıklarının benim için pratikte hiçbir önemi yoktu sadece anlatmış olsun rahatlasın gitsin istiyordum sanırım. Sonra garip bir şekilde o ufak gülümseme büyüdü.. büyüdü.. kendimi tutamadım -o da tutamadı- ve karşılıklı gülmeye başladık. Uzun uzun anlatacaklarını bir-iki cümlede toparlayıp bitirdi ve gülmeye devam ettik

Bir temizlik ürünü satıyormuş sanırım, ilgilenmediğimi söyleyip teşekkür ettim, kolay gelsin vs. deyip uğurladım arkadaşları.

Gerçekten garipti

Peki sonuç?  sonuçları ve kısmetse yaptıklarımı da kısa zamanda burada paylaşacağım inşallah..