gülümse
Geçen hafta bilgisayarımın başına oturmuş Google Reader‘dan son haberlere ve takip ettiğim bloglara bakıyordum. Bir yandan da Grooveshark açık, kahvem masamda, keyif modundayım yani 
Kapı çaldı, açtım ve hayatımın en “garip” sohbetine başladım.
Kapıyı açında karşımda iki bayan öğrenci duruyordu. Birinin elinde büyükçene bir çanta ve elinde not defteri gibi bir şey. Konuşma yaklaşık olarak şöyle:
- Bir anketimiz var katılmak ister misiniz? sadece birkaç dakika sürer.
- çok fazla zamanım yok ne ile ilgiliydi
- domuz gribi
- ne kadar sürer
- iki dakika
- peki tamam
- tamam sağlığınıza önem veriyorsunuz değil mi…..
diyerek ve gülümseyerek anlatmaya başladı. Bende gülümsedim. Çünkü anlattıklarının benim için pratikte hiçbir önemi yoktu sadece anlatmış olsun rahatlasın gitsin istiyordum sanırım. Sonra garip bir şekilde o ufak gülümseme büyüdü.. büyüdü.. kendimi tutamadım -o da tutamadı- ve karşılıklı gülmeye başladık. Uzun uzun anlatacaklarını bir-iki cümlede toparlayıp bitirdi ve gülmeye devam ettik
Bir temizlik ürünü satıyormuş sanırım, ilgilenmediğimi söyleyip teşekkür ettim, kolay gelsin vs. deyip uğurladım arkadaşları.
Gerçekten garipti